bladwijzer

Vereniging 1e Poolse Pantserdivisie Nederland

Wilhelmshaven                                                                                                                                                                               Terug

Het eindpunt nadert.

De bezetting van Wilhelmshaven.

Op 5 mei is er eigenlijk geen vreugde bij de Polen, hoogstens een gevoel van opluchting. Velen zijn bijna al 6 jaar van huis en hebben te veel kameraden zien sneuvelen. De dag van de capitulatie is voor hen erg onwezenlijk, maar met enige voldoening gaan ze op 6 mei Wilhelmshaven, de wieg van de Duitse vloot, bezetten. Duitse officieren met witte armband brengen de Poolse stafofficieren naar de stad. Op het vlaggenschip« Hare Majesteits Prince Rupert» wordt de overgave van de stad en de haven ondertekend en een Poolse officier kan het niet nalaten tegen de Duitsers te zeggen:«Wel, mijne heren, U ziet dat het niet gelukt is om Polen van de kaart van Europa weg te vagen!»

Naast een enorme hoeveelheid wapens, munitie, mijnen, torpedo's  en voedsel behoren bij de overgave ook nog 3 kruisers en 18 onderzeeërs. Verder capituleren onvoorwaardelijk: de commandant van het fort, de commandanten van 8 infanterie- en cavalerieregimenten. de commandant van de « Ostfriesland»-vloot, 2 admiraals 1 generaal, 1900 officieren en 32.000 soldaten. Een schrale troost is dat alles voor de Polen, want ze zijn immers nog steeds niet thuis en ze hebben 2000 kameraden op de slagvelden van West-Europa achter moeten laten.